Kol basmasın artık.

Onlarla ilk karşılaştığımda, apartmanın önünde doksanlı yılların disko figürleri, hiphop ve  Silifke’nin yoğurdu benzeri bir halk oyununun karışımı olduğunu sandığım bazı hareketlerle çoşmaktaydılar. O zamanlar anlam verememiştim. Gençler, Karadenizliler, eğlenmeye gelmişler diye pek de önemsemedim. Acaba folklorumuz yeni eğilimler içine mi girmişti? Bir devrim mi başlamıştı?